ค้นเจอ 582 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "แข่งเรือ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โป๊ะจ้าย

น. เรือลำเลียงหรือบรรทุกของชนิดหนึ่ง เป็นเรือขนาดใหญ่ ต่ออย่างแบบตะวันตก แต่มีเสาเพลาใบเป็นอย่างสำเภา, เรือโป๊ะ ก็เรียก.

เรือพระที่นั่งรอง

น. เรือหลวงที่จัดเป็นพระราชพาหนะสำรองไปในกระบวนเสด็จทางชลมารค เช่น เรืออนงคนิกร เรืออัปสรสุรางค์.

อู่แห้ง

น. อู่ซ่อมเรือชนิดหนึ่ง เมื่อนำเรือเข้าอู่แล้ว สูบนํ้าภายในอู่ออกให้หมด ทำให้สามารถซ่อมท้องเรือภายนอกได้.

เรือพระที่นั่งกราบ

น. เรือหลวงที่จัดเป็นพระราชพาหนะเสด็จไปอย่างลำลอง เป็นเรือขุดเสริมกราบขนาดใหญ่ สะดวกแก่การประทับทรงสำราญพระอิริยาบถไปทางไกล ๆ เช่น เรือศรีเมือง เรือเฟื่องฟ้า เรือทิพากร.

แคลง

[แคฺลง] ก. อาการที่เรือเอียงหรือตะแคง เรียกว่า เรือแคลง; กินแหนง, สงสัย.

นาวิก,นาวิก-

[นาวิก, นาวิกกะ-] น. คนเรือ. ว. เกี่ยวกับเรือ. (ป., ส.).

อู่น้ำ

น. อู่ซ่อมเรือชนิดหนึ่ง เมื่อนำเรือเข้าในอู่แล้ว ปรับระดับนํ้าภายในอู่ให้เรือลอยอยู่ในระดับที่ต้องการเพื่อให้ซ่อมได้โดยสะดวก.

กัตรา

[กัดตฺรา] น. เรือผีหลอก.

กัปตัน

น. นายเรือ. (อ. captain).

ใช้ใบ

ก. กางใบแล่นเรือ.

ซา

น. ชื่อเรือโบราณชนิดหนึ่ง.

ดารณี

[-ระนี] น. เรือ. (ส. ตารณี).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ