ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ผ้าขาวใช้ห่อศพที่เข้าโกศ.
น. ผ้าสำหรับพันคอเพื่อกันหนาวเป็นต้น.
น. พัสตร์, ผ้า. (ส. วสฺตฺร; ป. วตฺถ).
ว. ละเอียดลออมาก เช่น เขาเป็นคนพิถีพิถันในการเลือกเสื้อผ้า.
น. เครื่องแต่งตัวและเสื้อผ้า. (ส. ภูษณวาส).
น. ผ้าสำหรับพาดไหล่ หรือคาดพุง.
ก. อบ, ปรุง, เช่น ร่ำแป้ง ร่ำผ้า.
ว. แห้งไม่สนิท, เกือบแห้ง, เช่น ผ้านี้ยังหมาดอยู่.
[-วาสก] น. ผ้าสบง. (ป.).
ผ้าที่ปูลาดไว้สำหรับประทับ หรือตั้งพระเก้าอี้
เครื่องใช้ทั่วไป
น. เรียกคูที่ขุดบังข้าศึกเมื่อเวลารบว่า สนามเพลาะ. ก. เอาริมต่อให้ติดกัน, ติดต่อกัน, เช่น เพลาะผ้า คือเอาผ้า ๒ ผืนเย็บข้างติดกันให้กว้างออก, เรียกผ้าที่เย็บข้างติดกันเช่นนั้นว่า ผ้าเพลาะ.
ว. วิธีห่มผ้าแถบแบบหนึ่ง โดยคาดผ้าอ้อมตัวแล้วเอาชายทั้ง ๒ ไขว้ไปผูกที่ต้นคอ, ตะแบงมาน ก็ว่า.