ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วัด] น. พรรษ, ฝน; ปี. (ส. วรฺษ; ป. วสฺส).
ว. อาการที่หัวจมหายลงไปในน้ำ เช่น ดำน้ำจนมิดหัว.
ก. ลงเรือข้ามน้ำไปยังอีกฝั่งหนึ่ง.
น. ผ้าผลัดอาบน้ำ.
(ถิ่น-อีสาน) น. หนองน้ำ.
[หฺนอง] น. นํ้าเลือดเสียกลายเป็นสีขาวข้นที่ลัดอยู่ตามแผลและฝี, น้ำหนอง ก็ว่า.
น. หุบเขาที่มีแอ่งน้ำขังอยู่.
เต้าน้ำที่ทำด้วยดินเผา
[[ครุฑ]], ผู้ลักน้ำอมฤต
คำนาม
น. พระอินทร์ เช่น ลํ้าเลอศกรุงโกสีย์ หยาดหล้า. (ทวาทศมาส). (ป. โกสิย).
[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ปราย) ก. ปราย, โปรย, เช่น หยั่งหยาดวลาหกบรรลาย. (อุเทน).