ค้นเจอ 8,377 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สถานที่พระภิกษุใช้อาศัย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ข้าวก้นบาตร

(สำ) น. อาหารเหลือจากพระฉันแล้วที่ศิษย์วัดได้อาศัยกิน.

ที่สรงพระพักตร์, ถาดสรงพระพักตร์

อ่างล้างหน้า

เครื่องใช้ทั่วไป

พระแสงปนาค, พระแสงกรรไกร

กรรไกร

เครื่องใช้ทั่วไป

พุทธาวาส

น. ส่วนหนึ่งของวัดประกอบด้วย โบสถ์ วิหาร เจดีย์ ซึ่งใช้เป็นที่ประกอบสังฆกรรม โดยมีกำแพงกันไว้ต่างหากจากส่วนที่พระภิกษุสามเณรอยู่อาศัย ซึ่งเรียกว่าสังฆาวาส, วัดที่สร้างขึ้นเป็นที่ประกอบสังฆกรรมโดยเฉพาะ โดยไม่มีสังฆาวาส เช่น วัดพระศรีรัตนศาสดาราม (วัดพระแก้ว).

โยม

น. คำที่พระสงฆ์ใช้เรียกบิดามารดาของตนหรือเรียกผู้ใหญ่รุ่นราวคราวเดียวกับบิดามารดา เช่น โยมพ่อ โยมแม่ โยมย่า โยมยาย โยมน้า; เป็นคำใช้แทนชื่อบิดามารดาของพระภิกษุสามเณร; เรียกผู้ที่เป็นบิดามารดาของพระว่า โยมพระ; เรียกผู้ที่แสดงตนเป็นผู้อุปการะพระภิกษุสามเณรโดยเจาะจงว่า โยมอุปัฏฐาก; เรียกฆราวาสที่อยู่ปฏิบัติรับใช้พระภิกษุสามเณรในวัดว่า โยมวัด; เรียกฆราวาสผู้อุปการะพระทั่ว ๆ ไป ว่า โยมสงฆ์.

ราโชวาท

น. คำสั่งสอนของพระราชา ใช้ว่า พระบรมราโชวาท. (ป.).

กัปปิยการก

[-การก] น. ผู้ปฏิบัติภิกษุในเรื่องปัจจัย ๔ คือ จีวร อาหาร ที่อยู่อาศัย ยารักษาโรค.

ห้าง

น. สถานที่จำหน่ายสินค้า, สถานที่ประกอบธุรกิจ. (จ.).

ก้าวล่วง

ก. ละเมิด เช่น ภิกษุก้าวล่วงสิกขาบท.

ภิกขุ

น. ภิกษุ. (ป.; ส. ภิกฺษุ).

ห่มคลุม

น.เรียกวิธีห่มผ้าของพระภิกษุสามเณรอย่างหนึ่งโดยปิดไหล่ทั้ง ๒ ข้าง.

พระอัยกา, พระไอยกา (เขียนแบบเก่า)

ปู่ / ตา ใช้สำหรับพระมหากษัตริย์และเจ้านายหมายถึง ปู่และตา ที่มิใช่พระมหากษัตริย์ หรือแม้มิใช่เจ้านาย


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ