ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-แหงฺ] ว. กำแหง, แข็งแรง, กล้าแข็ง, เข้มแข็ง.
น. มีใจกล้าสู้; มีใจกว้างขวางกล้าได้กล้าเสีย.
ก. เหิมใจ, ได้ใจ, กำเริบ, กล้าล่วงเกิน.
[ทะกฺล้า, ทะแกฺล้ว] น. ผู้กล้า, ทหาร.
[พฺรึด] ว. มาก, กล้า, จัด. (ส. ภฺฤศมฺ; ป. ภุส).
ก. ขยาด, ครั่นคร้าม, ไม่กล้าสู้, ไม่มีกำลังใจจะสู้.
[-ระ-] ว. แกล้วกล้า, ชำนาญ, ฉลาด. (ป.).
[วีระ-] ว. กล้าหาญ. (ป., ส.).
ก. หักเอาด้วยความกล้า, หักเอาด้วยอำนาจ.
[-เหฺลิง] น. ว่าวติดลมส่ายไปมาบังคับไม่อยู่. (สำ) ว. เพลินจนลืมตัว เช่น กลัวต้องลมแล้วจะหาวเหมือนว่าวเหลิง. (อภัย).
ก. แล่นเรือใบเฉียงไปเฉียงมาแบบสลับฟันปลาเพื่อให้ถึงจุดหมายซึ่งอยู่ทางด้านต้นลม, แล่นทวนลม ก็ว่า.
น. ที่ดินที่ไถและคราดเป็นต้นแล้วทำให้เป็นโคลนเป็นตมเพื่อตกกล้า เช่น ทำขี้เทือกตกกล้า, เทือก ก็ว่า.