ค้นเจอ 678 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ระวิภา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เวรมณี

[-ระมะนี] น. การงดเว้น, การละเว้น. (ป.).

ศาพระ

[สาพะระ] ว. โหดร้าย, พยาบาท. (ส.).

สิร,สิร-,สิระ

[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).

สุร

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

หรณะ

[หะระนะ] น. การนำไป. (ป., ส.).

หลุมโจน

น. หลุมสำหรับลวงให้ปลากระโดดลงไป.

อนันตร,อนันตร-

[อะนันตะระ-] ว. ไม่มีระหว่าง, ติดต่อกันเรื่อยไป. (ป., ส.).

อรสุม

[ออระ-] น. ไอนํ้า. (ป. อุสุม).

อีสาน

น. พระศิวะหรือพระรุทระ.

สุร-

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

ปฏิกิริยา

น. การกระทำตอบสนอง; การกระทำต่อต้าน; ผลของการกระทำซึ่งเป็นเหตุให้เกิดกิริยาสะท้อนมาเป็นอีกอย่างหนึ่ง; (เคมี) การเกิดการเปลี่ยนแปลงทางเคมีของสาร. (ป. ปฏิ ว่า ตอบ, ทวน, กลับ + กิริยา ว่า การกระทำ). (อ. reaction).

ทรสองทรสุม

[ทอระสองทอระสุม] (กลอน) ก. ซ่องสุม, ประชุมกัน, เช่น ดูทรสองทรสุมผกา. (ม. คำหลวง มหาพน).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ