ค้นเจอ 428 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ม้านั่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฝึกปรือ

ก. ฝึกให้ทำจนเป็น, หัดให้ทำจนดี, เช่น ฝึกปรือช้างม้า.

รัดทึบ

น. สายผูกอานล่ามรอบอกม้า มักทำด้วยผ้า.

อัศวโกวิท

น. ผู้มีความชำนาญในเรื่องม้า. (ส. อศฺว + โกวิท).

อัศวโกศล

ว. ผู้มีความชำนาญในเรื่องม้า. (ส. อศฺว + โกศล).

ปศุสัตว์

น. สัตว์เลี้ยงใช้แรงงานเช่น ช้าง ม้า แพะ แกะ วัว ควาย

แหมะ

[แหฺมะ] ก. นั่งหรือวางของทิ้งไว้ชั่วคราว เช่น เดินมาจนเหนื่อยเลยแหมะอยู่ที่โคนต้นไม้ก่อน เอาของแหมะไว้ตรงนี้อีกแล้ว. ว. อาการที่นั่งหรือวางของทิ้งไว้ชั่วคราว เช่น นั่งแหมะ วางของแหมะ.

อย่ามาเรา

อย่าเหมารวมสิ มึงแหละ คนเดียวนั่นแหละ

วลี

A: เอ๊ะวันนั้นเราก็ไปนั่งด้วยกันหนิ B: อย่ามาเรา

กระป๋อหลอ

ว. เหลอ (ใช้แก่หน้า) เช่น ก็หยุดยั้งนั่งหน้ากระป๋อหลอ. (มณีพิชัย).

ชิด

ก. ใกล้จวนติดหรือใกล้จนติดกัน เช่น นั่งชิดกัน ชิดเข้าไปอีกหน่อย.

ทับเกษตร

[-กะเสด] น. ส่วนบนของฐานที่รองรับพระพุทธรูปปางประทับนั่ง.

นั่งคุกเข่า

ก. นั่งโดยวิธีย่อเข่าลงให้ติดพื้น แล้วหย่อนก้นลงบนส้นเท้า.

ปรก

[ปฺรก] น. เรียกผู้นั่งภาวนาในพิธีปลุกเสก เช่น ในพิธีพุทธาภิเษก ว่า คณะปรก.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ