ค้นเจอ 580 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "มือกลอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตะกุย

ก. เอามือหรือเท้าเป็นต้นคุ้ยหรือข่วน.

ทองปลายแขน

น. เครื่องประดับชนิดหนึ่ง สวมรัดข้อมือ.

ประตูลม

น. เรียกอวัยวะส่วนที่อยู่ระหว่างนิ้วมือนิ้วเท้า.

ปาณิดล

น. ฝ่ามือ. (ป., ส. ปาณิตล).

ปาณิมุกต์

น. ศัสตราที่พุ่งด้วยมือ เช่น หอก หลาว. (ส.).

ปาม

ก. ขยุ้มด้วยมือ, ซุ่มซ่ามเข้าไป, กินอย่างตะกละ.

ผาง

ว. เสียงดังอย่างเสียงเอามือตบสิ่งของ.

ฟายน้ำตา

ก. เอามือเช็ดน้ำตาที่อาบหน้าอยู่.

ไม่ได้เบี้ยเอาข้าว

(สำ) ว. ไม่ได้อย่างหนึ่งก็ต้องเอาอีกอย่างหนึ่ง, ไม่ยอมกลับมือเปล่า.

ลูบ

ก. เอาฝ่ามือทาบลงแล้วเลื่อนไปหรือมาเป็นต้น.

สาหัตถ,สาหัตถ-,สาหัตถิก,สาหัตถิก-

[-ถะ-, -ถิกะ-] ว. ที่ทำด้วยมือของตนเอง. (ป.).

หัสต์

[หัด] น. หัตถ์, มือ. (ส.; ป. หตฺถ).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ