ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สะลิน] น. นํ้า. (ป., ส.).
น. ตาที่มีแววน่ารักน่าเอ็นดู, ตาแสดงอาการน่ารักน่าเอ็นดู.
น. เยื่อผิวลูกตาสำหรับบังคับแสงให้เข้าตามากหรือน้อย.
[บาบปะมิด] น. มิตรชั่ว. (ส. ปาปมิตฺร; ป. ปาปมิตฺต).
ก. ดูไม่ถูกตา, ดูไม่เหมาะตา, ขัดนัยน์ตา ขัดลูกตา หรือขัดลูกหูลูกตา ก็ว่า.
(สำ) ว. อาการที่ตาเบิกกว้างเพราะอยากได้เมื่อเห็นเงินเป็นต้น, แสดงอาการอยากได้เมื่อเห็นเงินเป็นต้น, ตาโต หรือ ตาพอง ก็ว่า.
น. หนังที่เย็บเหมือนกระสอบ. (ปาเลกัว).
ก. ตอกลิ่มเข้าไปในไม้. (ปาเลกัว).
ว. ทีเล่นทีจริง. (ปาเลกัว).
ว. กระเตาะ, รุ่น, เพิ่งแตกเนื้อสาว. (ปาเลกัว).
[ปาจะ-] (แบบ) น. ประตัก. (ป.; ส. ปฺราชน).
(ถิ่น-อีสาน) ก. ลืม, เปิด, แย้ม, (ใช้แก่ตา) เช่น มืนตา ว่า ลืมตา.