ผลการค้นหา

ปะดาบ,ฟันดาบ* *ปะดาบ,ฟันดาบ *ปะดาบ,ฟันดาบ*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 439 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปะดาบ,ฟันดาบ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปหาน

[ปะ-] ก. ละทิ้ง. (ป.; ส. ปฺรหาณ).
 พจนานุกรมไทย

พบพาน

ก. ปะกัน, เจอกัน, มักใช้ในความปฏิเสธ เช่น ไม่ประสบพบพาน.
 พจนานุกรมไทย

ยาปน,ยาปน-

[-ปะนะ-] น. การยังชีวิตให้เป็นไป. (ป., ส. ยาปน ว่า การยัง...ให้เป็นไป).
 พจนานุกรมไทย

ลาป,ลาป-,ลาป-

[ลาปะ-, ลาบ-] น. การพูด, การออกเสียง. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ศาปมุกติ์

[สาปะมุก] น. การพ้นจากผลคำแช่ง. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

สมุจเฉทปหาน

[-ปะหาน] น. การละกิเลสได้ขาดอย่างพระอรหันต์.
 พจนานุกรมไทย

อาปณ,อาปณ-,อาปณะ

[-ปะนะ-] น. ตลาด, ร้านขายของ. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ฟัน

ก. เอาของมีคมเช่นดาบฟาดลงไป, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น เอาสันมือฟันอิฐ.
 พจนานุกรมไทย

เอาเนื้อหนูไปปะเนื้อช้าง

(สำ) ก. เอาทรัพย์หรือสิ่งของจากคนที่มีน้อยไปให้แก่ผู้ที่มีมากกว่า.
 พจนานุกรมไทย

แสง

น. ความสว่าง, สิ่งที่ทำให้ดวงตาแลเห็น; เพชรพลอย เช่น ตาวจิ้มแสง ว่า ดาบฝังพลอย.
 พจนานุกรมไทย

ปรมินทร์,ปรเมนทร์

[ปะระมิน, ปอระมิน, ปะระเมน, ปอระเมน] น. ผู้เป็นใหญ่ยิ่ง. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ปรสิตวิทยา

[ปะระสิดตะวิดทะยา, ปะระสิดวิดทะยา] (แพทย์) น. วิชาที่ว่าด้วยพยาธิ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด