ค้นเจอ 821 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปลายเท้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตะปบ

ก. ตบด้วยอุ้งมือหรืออุ้งเท้าหน้า เช่น เสือตะปบ, ปบ ก็ว่า.

บทบงกช

[บดทะ-] (กลอน) น. บัวบาท, เท้า. (ส. ปทปงฺกช).

ปารษณี

[ปาดสะนี] (แบบ) น. ส้นเท้า. (ส. ปารฺษฺณิ; ป. ปาสณิ, ปณฺหิ).

ระหัด

น. เครื่องวิดนํ้าอย่างหนึ่งเป็นราง ใช้ถีบด้วยเท้าหรือฉุดด้วยเครื่องจักรเป็นต้น.

เอกเขนก

[-ขะเหฺนก] ว. อาการที่เอนตัวลงเอาศอกข้างหนึ่งเท้าหมอนหรือพื้น.

เข้าปากไม้

ก. นำไม้ตั้งแต่ ๒ ชิ้นมาบากหรือเจาะตรงปลายแล้วประกอบเข้าด้วยกัน ใช้ลูกสลักไม้หรือปลิงเหล็กยึดปลายนั้นให้แน่น.

ตรลอด

[ตฺระหฺลอด] (กลอน) บ. ตลอด, สิ้น, ทั่ว, แต่ต้นจนปลาย.

บรรลาย

[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ปลาย) น. ยอด, ที่สุด, ตรงข้ามกับ ต้น.

เปิบ

ก. ใช้ปลายนิ้วขยุ้มข้าวใส่ปากตนเอง.

หัวแหลม

[-แหฺลม] น. ปลายแห่งแผ่นดินที่ยื่นออกไปในนํ้า. ว. ฉลาดหลักแหลม.

หางกระหมวด,หางขมวด

[-กฺระหฺมวด, -ขะหฺมวด] ว. ที่มีหางกระหมวดปลาย ได้แก่หาง ฬ ฮ.

เหล็กหมาด

น. เหล็กปลายแหลม มีด้าม สำหรับไชวัตถุให้เป็นรู.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ