ค้นเจอ 1,271 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ต้นพลู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สวาย

[สะหฺวาย] น. ต้นมะม่วง. (ข. สฺวาย).

สักขี้ไก่

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกะเปียด. (ดู กะเปียด).

สัง

(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นมะสัง. (ดู มะสัง).

สำสา

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นก้ามปู. (ดู ก้ามปู).

สีเสื้อน้อย

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นคนทีสอ. (ดู คนทีสอ).

หนามจี้

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นคนทา. (ดู คนทา).

หอมขาว

(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นกระเทียม. (ดู กระเทียม).

หอมเตียม

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกระเทียม. (ดู กระเทียม).

หอมแป้น

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกุยช่าย. (ดู กุยช่าย).

อาวแดง

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกระเจียว. (ดู กระเจียว).

ลูกปืนใหญ่

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Couroupita guianensis Aubl. ในวงศ์ Lycythidaceae ดอกออกตามลำต้น ผลกลมใหญ่.

จีบ

ก. พับกลับไปกลับมาหรือทำให้ย่นเป็นกลีบเป็นรอย เช่น จีบผ้า, เรียกผ้าที่จีบในลักษณะเช่นนั้นว่า ผ้าจีบ; (ปาก) เกี้ยวพาราสี. น. ชื่อขนมอย่างหนึ่งทำด้วยแป้ง มีไส้ มีรอยเป็นจีบ ๆ; (ราชา) เรียกเหล็กแหลมคือลูกชนักสำหรับใช้ในการขี่ช้างตกมันว่า พระแสงจีบ; ลักษณนามเรียกพลูที่ม้วนพันใยฝ้ายแล้ว เช่น พลูจีบหนึ่ง พลู ๒ จีบ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ