ผลการค้นหา

จิกกิน* *จิกกิน *จิกกิน*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 914 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "จิกกิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุปกิณณะ

[-ปะกินนะ] ว. ปกคลุมไว้, ปิดบังอยู่. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

จริก

[จะหฺริก] (กลอน) น. ต้นจิก เช่น จริกโจรตพยงผกากรรณก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).
 พจนานุกรมไทย

แกล้ม

[แกฺล้ม] น. ของกินกับเหล้า, กับแกล้ม ก็ว่า. ว. ไปด้วยกัน, ควบคู่กันไป, แกมกัน, (ใช้แก่กิริยากิน) เช่น กินแกล้มเหล้า.
 พจนานุกรมไทย

แล้ว เล่า,...แล้ว...เล่า,แล้ว ๆ เล่า ๆ

ว. ทำแล้วทำอีกอยู่นั่นเอง เช่น พูดแล้วพูดเล่า กินแล้วกินเล่า ทำแล้ว ๆ เล่า ๆ ไม่รู้จักเสร็จ.
 พจนานุกรมไทย

หมาในรางหญ้า

(สำ) น. คนที่หวงแหนสิ่งที่ตนเองกินหรือใช้ไม่ได้ แต่ไม่ยอมให้คนอื่นกินหรือใช้, หมาหวงราง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

หมาหวงราง

(สำ) น. คนที่หวงแหนสิ่งที่ตนเองกินหรือใช้ไม่ได้ แต่ไม่ยอมให้คนอื่นกินหรือใช้, หมาในรางหญ้า ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

กินบุญเก่า

(สำ) ก. ได้รับผลแห่งความดีที่ทำไว้แต่ปางก่อน (มักใช้เป็นสำนวนอุปมาแก่คนที่นอนกินนั่งกินสมบัติเก่า).
 พจนานุกรมไทย

ประธาน

(ไว) น. ผู้กระทำ เช่น เด็กวิ่ง เด็ก เป็นประธานของกริยา วิ่ง คนกินข้าว คน เป็นประธานของกริยา กิน.
 พจนานุกรมไทย

หมุบหมับ

ว. อาการที่หยิบฉวยหรือกินโดยเร็ว เช่น แย่งกันกินหมุบหมับ, บางทีก็ใช้แยกกัน เช่นคว้าคนละหมุบคนละหมับ.
 พจนานุกรมไทย

กำลังกินกำลังนอน

(สำ) ว. อยู่ในวัยกินวัยนอน เช่น เด็กกำลังกินกำลังนอน.
 พจนานุกรมไทย

กินดาย

ก. กินดะไปจนหมด (ใช้เฉพาะการเล่นหมากแยก).
 พจนานุกรมไทย

กินน้ำตาต่างข้าว

(สำ) ก. ร้องไห้เศร้าโศกจนไม่เป็นอันกิน.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด