ผลการค้นหา

ขี้ช้าง* *ขี้ช้าง *ขี้ช้าง*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 500 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้ช้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หลังยาว

(สำ) ว. เรียกคนเกียจคร้านเอาแต่นอนว่า ขี้เกียจหลังยาว, ขี้เกียจสันหลังยาว ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เชือก

น. สิ่งที่ทำด้วยด้ายหรือป่านปอเป็นต้น มักฟั่นหรือตีเกลียวสำหรับผูกหรือมัด; ลักษณนามเรียกช้างบ้าน เช่น ช้างเชือกหนึ่ง ช้าง ๒ เชือก.
 พจนานุกรมไทย

กำขี้ดีกว่ากำตด

(สำ) ได้บ้างดีกว่าไม่ได้อะไรเลย.
 พจนานุกรมไทย

ขี้หมูราขี้หมาแห้ง

ว. ไร้สาระ, ไร้ประโยชน์, เช่น เรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้ง.
 พจนานุกรมไทย

ฝนตกขี้หมูไหล

(สำ) ก. พลอยเหลวไหลไปด้วยกัน, มักใช้เข้าคู่กับ คนจัญไรมาพบกัน ว่า ฝนตกขี้หมูไหล คนจัญไรมาพบกัน.
 พจนานุกรมไทย

หมาขี้ไม่มีใครยกหาง

(สำ) น. คนที่ชอบยกตัวเอง, คนโอ้อวด.
 พจนานุกรมไทย

ซ่อม

ก. ทำสิ่งที่ชำรุดให้คืนดี; แทง. น. เรียกช้างสำหรับใช้ฆ่าคนว่า ช้างซ่อม เช่น ช้างพลายซ่อมตัวหนึ่ง เป็นช้างเพชฌฆาต. (พงศ. เลขา).
 พจนานุกรมไทย

โขมด

[ขะโหฺมด] น. กระหมวด; จอมประสาทหัวช้าง.
 พจนานุกรมไทย

คช,คช-

[คดชะ-] (แบบ) น. ช้าง, ช้างพลาย. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

คชศาสตร์

น. วิชาว่าด้วยช้าง มี ๒ ประเภท คือ คชลักษณ์ และ คชกรรม.
 พจนานุกรมไทย

คชินทร์,คเชนทร์

น. พญาช้าง. (ส. คช + อินฺทฺร).
 พจนานุกรมไทย

ดมไร

น. ช้าง, โดยมากใช้ ดำไร หรือ ดำรี. (ข. ฎํรี).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด