ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 9,842 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกกระโหลกศีรษะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลี

ก. ไป.
 พจนานุกรมไทย

ไขกระดูก

น. เนื้อส่วนในของกระดูก บางแห่งเป็นที่สร้างเม็ดเลือดชนิดต่าง ๆ ของร่างกาย.
 พจนานุกรมไทย

ตะคาก

น. แง่กระดูกเชิงกรานที่อยู่ใต้บั้นเอว, หัวตะคาก ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

หัวตะคาก

น. แง่กระดูกเชิงกรานที่อยู่ใต้บั้นเอว, ตะคาก ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

อกโรย

ว. อาการของคนที่มีลักษณะผอมจนเห็นกระดูกอก.
 พจนานุกรมไทย

ประภามณฑล

น. รัศมีที่พวยพุ่งขึ้นจากศีรษะของผู้ศักดิ์สิทธิ์และพระพุทธรูป.
 พจนานุกรมไทย

กระชัง

น. บังสาดที่ปิดและเปิดได้. (เทียบ ช. กระรันชัง = กระจาด).
 พจนานุกรมไทย

คระ

[คฺระ] ใช้แทน กระ ที่เป็นพยางค์หน้า เช่น คระหน คระหาย คระโหย.
 พจนานุกรมไทย

นวก,นวก-,นวก-

[นะวะกะ-] น. หมวด ๙ หมายความว่า วัตถุอันมีจำนวน ๙ ทุกอย่าง เช่น รัตนะ ๙ คำสอนของพระศาสดา ๙ พุทธคุณ ๙ เอามารวมไว้ในหมวดนั้น เรียกว่า นวก เช่น นวกนิบาต. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

สก,สก-,สก-

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
 พจนานุกรมไทย

เนื้อเยื่อยึดต่อ

น. เนื้อเยื่อที่ยึดเหนี่ยวภายในระหว่างอวัยวะต่าง ๆ ของร่างกายและช่วยพยุงร่างกาย เช่น พังผืด ไขมัน เอ็น กระดูกอ่อน กระดูก. (อ. connective tissue).
 พจนานุกรมไทย

กริตย,กริตย-

[กฺริดตะยะ-] (โบ; กลอน) ก. ทำ เช่น พระบาทสญไชยก็ชำระกริตยภิษิตสรรพางค์. (ม. คำหลวง มหาราช). (ส. กฺฤตฺย).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด