ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(วรรณ) ว. เสียงร้องของสัตว์ดังเช่นนั้น.
[รัดชะ-] น. การย้อม. (ป., ส. รชน).
[โปกขะระพัด] น. โบกขรพรรษ. (ป. โปกฺขรวสฺส).
[เดียน, เดียระ] (แบบ) น. ฝั่ง. (ป., ส. ตีร).
[กุระระ, กุรุระ] (แบบ) น. นกเขา, แปลว่า เหยี่ยว ก็มี เช่น แม่กุรร์จาปน้อยหาย แลนา. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป., ส. กุรร).
(กลอน) ว. งามอ้อนแอ้น, เขียนเป็น อรรแถ้ง ก็มี เช่น พระองค์กลมกล้องแกล้ง เอวอ่อนอรอรรแถ้ง. (ลอ).
น. ชื่อมดขนาดเล็กชนิด Phidologeton diversus ในวงศ์ Formicidae สีนํ้าตาลแก่จนเกือบดำตลอดตัว อยู่กันเป็นฝูงใหญ่ ๆ ในฝูงจะพบพวกที่ทำหน้าที่เฝ้ารังขนาดใหญ่กว่าตัวธรรมดา ๒-๓ เท่าปะปนอยู่ มีขากรรไกรหน้าเห็นเป็นง่ามใหญ่ อาศัยอยู่ตามพื้นดิน ใกล้บ้านเรือน เดินกันเป็นทาง ขนเศษอาหาร หรืออาจพบในแปลงปลูกพืช.
[ปันนะระสี] ว. ที่ ๑๕. (ป. ปณฺณรสี).
น. หัว, เบื้องสูงสุดของหัว. (ป. สิร + อุตฺตม).
น. บริเวณที่แม่น้ำ ๓ สายมาบรรจบกัน.
(กลอน) ว. ไกล เช่น ทุรัศกันดาร. (ส.; ป. ทูร).
น. ยอด เช่น กุฎาธารธาษตรี. (ยอพระเกียรติ ร. ๒).