ค้นเจอ 810 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เรือแตก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภัคน์

น. แตก, หัก. (ส. ภคฺน).

ภินทน,ภินทน-

[พินทะนะ-] น. การแตก, การทำลาย. (ป.).

ยุแยง

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

ยุแยงตะแคงแซะ,ยุแยงตะแคงรั่ว,ยุแยงตะแคงแส่

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

ระยำยับ

ว. แหลกยับเยิน, แตกย่อยยับ.

ยุแหย่

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

มือลิง

น. ไม้สำหรับติดข้างเรือ อยู่ในระหว่างกงหรือต่อจากกง, เรียกเรือต่อเช่นเรือสำปั้นที่มีมือลิง ๓ คู่ หรือ ๕ คู่ เป็นต้น อันแสดงถึงขนาดความยาวของเรือว่า เรือ ๓ มือลิง เรือ ๕ มือลิง.

กระทงเหิน

น. ไม้ขวางเรืออันที่สุดของหัวเรือหรือท้ายเรือ, หูกระต่าย ก็เรียก; ขื่อกระดูกเชิงกราน.

ฝีพาย

น. คนที่มีความสามารถในการพายเรือ โดยเฉพาะในการพายเรือพระที่นั่งหรือเรือแข่งเป็นต้น.

อีแปะ

น. ชื่อเรือต่อชนิดหนึ่ง ท้องแบน เสริมกราบ รูปคล้ายเรือสำปั้น แต่หัวเรือสั้นกว่า.

งงเป็นไก่ตาแตก

(สำ) ก. งงมากจนทำอะไรไม่ถูก.

บ้านแตกสาแหรกขาด

(สำ) น. เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครอบครัวหรือในบ้านเมืองอย่างร้ายแรงถึงทำให้ต้องกระจัดกระจายพลัดพรากกัน.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ