ค้นเจอ 785 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หัวซาน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตีลังกา

ก. หกคะเมนหงายหลังม้วนเอาหัวกลับขึ้น.

ฟันคลื่น

ก. แล่นเอาหัวเรือตัดคลื่นไป.

มูรธ,มูรธ-,มูรธา

[มูระธะ-] น. หัว, ยอด. (ส.; ป. มุทฺธา).

สิร,สิร-,สิระ

[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).

สู้ตาย,สู้จนตัวตาย

ก. สู้อย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพัน, สู้ถวายหัว ก็ว่า.

หมวกแจว

น. ไม้ที่สวมหัวแจวสำหรับจับ.

หัวเถิก

ว. มีผมที่หัวตอนหน้าผากร่นสูงขึ้นไป.

หัวไส้

น. กระเพาะปัสสาวะ; ดาก; หัวริดสีดวงทวาร.

โม่ง

ว. หัวหรือท้ายโตผิดส่วน, ใหญ่โตผิดธรรมดา, เช่น ปลาหัวโม่ง, เรียกผู้ที่เอาผ้าคลุมหัวในการเล่นของเด็กว่า อ้ายโม่ง, โดยปริยายหมายถึงคนที่คลุมหัวปิดหน้าเพื่อไม่ให้คนจำหน้าได้.

หัวหงอก

[-หฺงอก] น. หัวที่มีผมเปลี่ยนจากสีเดิมเป็นสีขาว, โดยปริยายหมายถึงคนแก่, เมื่อใช้เข้าคู่กับคำ หัวดำ เป็น หัวหงอกหัวดำ หมายถึง ทั้งผู้ใหญ่และผู้น้อย.

กระบอกหัว

(โบ) น. กะโหลกหัว เช่น อีกกระบอกหววมึงกูจะผ่า. (ม. คำหลวง ชูชก), ปักษ์ใต้ว่า บอกหัว.

แถ

(ถิ่น-อีสาน) ก. ทำให้เตียน, ทำให้โล่ง, เช่น แถผม แถหัว หมายถึง โกนผม โกนหัว.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ