ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ส่วนริมทั้ง ๒ ข้างเรือ, เรียกของอื่นที่มีลักษณะคล้ายริมเรือ เช่น แคมร่อง.
[ตะหฺลิ่ง] น. ส่วนของฝั่งที่ไม่ลาดริมแม่นํ้าลำคลอง.
น. ที่ริมฝั่งลำนํ้า มีนํ้าท่วมเป็นครั้งคราว.
น. เครื่องค้ำยันชายคาเรือนเครื่องสับ ทำด้วยไม้หรือเหล็ก.
น. เสาที่ทำตั้งขึ้นเป็นแถวเพื่อรับชายคาอุโบสถ วิหาร ระเบียง เป็นต้น.
ก. หันหน้าหนี ในคำว่า เบือนหน้า.
ก. ห่วงหน้าห่วงหลัง, ห่วงหน้าพะวงหลัง.
ก. ตื่นสายมาก ในความว่า นอนกินบ้านกินเมือง; (ปาก) ฉ้อราษฎร์บังหลวง.
(โบ) ก. ครองเมือง.
(สำ) ก. นอนตื่นสายด้วยความเกียจคร้าน (ใช้เป็นคำประชด).
(สำ) น. สถานที่ตนเคยอยู่อาศัยมาก่อน.
ก. ยกหน้าขึ้น.