ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ไม้ด้ามยาว ปลายด้านหนึ่งมักทำเป็นรูปมือ สำหรับใช้เกาหลัง, ราชาศัพท์ ใช้ว่า ฉลองได.
น. นิ้วมือ; ชื่อมาตราวัดแต่โบราณ ยาวเท่ากับข้อปลายของนิ้วกลาง. (ป., ส.).
น. พื้นของมือและเท้า, มักพูดเข้าคู่กันว่า ฝ่ามือฝ่าเท้า.
ว. งอที่ปลาย เช่น มือหงิก คือ มือเหยียดนิ้วไม่ออก, ใบไม้หงิก คือ ใบไม้ปลายงอ; โดยปริยายหมายความว่า อาการที่เหนื่อยหน่ายเนื่องจากถูกดุ ถูกใช้ หรือทำงานหนักมากเป็นต้น เช่น ถูกแม่ดุเสียหงิกไปเลย, อาการที่ถูกว่าย้อนกลับมาจนเสียหน้า.
ว. อาการที่แขนหรือขาพิการเคลื่อนไหวไม่ได้อย่างปรกติ.
[-พุด] ว. “ผู้มี ๔ แขน” คือ พระนารายณ์.
ว. จตุรภุช, “ผู้มี ๔ แขน” คือ พระนารายณ์.
น. มุม ๑ ใน ๒ มุมที่มีแขนข้างหนึ่งร่วมกัน.
น. ขนาดเท่าฝ่ามือ.
ว. ที่ทำได้คล่องแคล่วด้วยมือซ้าย.
ก. แกว่งมือทำสัญญาณ.
ก. เอาอุ้งมือตัก.