ค้นเจอ 439 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปะดาบ,ฟันดาบ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปราภพ

[ปะราพบ] น. ความฉิบหาย. (ป. ปราภว).

ปริคณห์

[ปะริคน] น. บริคณห์. (ป. ปริคหณ).

ปริปันถ์

[ปะริ-] น. อันตราย, อันตรายในทางเปลี่ยว. (ป., ส.).

ปริพนธ์

[ปะริ-] ก. ผูก, แต่ง, ร้อยกรอง. (ป. ปริพนฺธ).

ปริภุญช์

[ปะริพุน] ก. กิน. (ป., ส.).

ปริหาน

[ปะริ-] น. ความเสื่อมรอบ, ความเสื่อมทั่วไป. (ป.).

ปลายนาการ

[ปะลายะนากาน] ก. หนีไป. (ป.).

ปลาสนาการ

[ปะลาดสะนากาน] ก. หนีไป. (ป.).

ปวาล

[ปะวาน] น. ประวาล. (ป.; ส. ปฺรวาล).

ปวิธ

[ปะวิด] ก. บพิธ. (ป. ป + วิ + ธา).

ปวีณ

[ปะวีน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ป.).

ปสาท

[ปะ-] น. ประสาท. (ป.; ส. ปฺรสาท).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ