ค้นเจอ 1,442 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปลายใบไม้,ลูกหลาน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระโดงคาง

น. ปลายคาง.

ประลาย

(กลอน) แผลงมาจาก ปลาย.

พรากลูกนกลูกกา,พรากลูกนกฉกลูกกา

(สำ) ก. ทำให้ลูกพลัดพรากจากพ่อแม่.

แปปลายเต้า

น. แปซึ่งอยู่ที่ปลายเต้า มีหน้าตัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส.

ระบำปลายเท้า

น. การเต้นรำแบบหนึ่งของชาวตะวันตก แสดงเป็นเรื่องราวหรือแสดงเดี่ยวก็ได้, บัลเลต์ ก็ว่า. (อ. ballet).

เสน่ห์ปลายจวัก

(สำ) น. เสน่ห์ที่เกิดจากฝีมือปรุงอาหารให้โอชารส.

มะพูด

ว. ชื่อสีเขียวใบไม้แก่.

วสันตฤดู

น. ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูวสันต์ ก็ว่า.

หงิก

ว. งอที่ปลาย เช่น มือหงิก คือ มือเหยียดนิ้วไม่ออก, ใบไม้หงิก คือ ใบไม้ปลายงอ; โดยปริยายหมายความว่า อาการที่เหนื่อยหน่ายเนื่องจากถูกดุ ถูกใช้ หรือทำงานหนักมากเป็นต้น เช่น ถูกแม่ดุเสียหงิกไปเลย, อาการที่ถูกว่าย้อนกลับมาจนเสียหน้า.

ประเสบันอากง

น. วังลูกหลวง, วังหลานหลวง. (ช.).

อี่

(โบ) น. เรียกลูกสาวคนที่ ๒ ว่า ลูกอี่, เรียกลูกสาวคนที่ ๑ ว่า ลูกเอื้อย, คู่กับ คำที่เรียกลูกชายคนที่ ๑ ว่า ลูกอ้าย, เรียกลูกชายคนที่ ๒ ว่า ลูกยี่.

เข้าปากไม้

ก. นำไม้ตั้งแต่ ๒ ชิ้นมาบากหรือเจาะตรงปลายแล้วประกอบเข้าด้วยกัน ใช้ลูกสลักไม้หรือปลิงเหล็กยึดปลายนั้นให้แน่น.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ