ผลการค้นหา

ปลายฟ้า* *ปลายฟ้า *ปลายฟ้า*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 767 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปลายฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บรรลาย

[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ปลาย) น. ยอด, ที่สุด, ตรงข้ามกับ ต้น.
 พจนานุกรมไทย

เปิบ

ก. ใช้ปลายนิ้วขยุ้มข้าวใส่ปากตนเอง.
 พจนานุกรมไทย

หัวแหลม

[-แหฺลม] น. ปลายแห่งแผ่นดินที่ยื่นออกไปในนํ้า. ว. ฉลาดหลักแหลม.
 พจนานุกรมไทย

หางกระหมวด,หางขมวด

[-กฺระหฺมวด, -ขะหฺมวด] ว. ที่มีหางกระหมวดปลาย ได้แก่หาง ฬ ฮ.
 พจนานุกรมไทย

เหล็กหมาด

น. เหล็กปลายแหลม มีด้าม สำหรับไชวัตถุให้เป็นรู.
 พจนานุกรมไทย

เปิบข้าว

ก. ใช้ปลายนิ้วขยุ้มข้าวใส่ปากตนเอง.
 พจนานุกรมไทย

ชรอ่ำ

[ชฺระ-] (กลอน) ว. ชอํ่า, มืดมัว, มืดครึ้ม, เช่น ชรอ่ำฟ้าใต้แผ่นหงาย. (แช่งน้ำ), ฟ้าหล้าเข็ดขาม ชรอื้อชรอ่ำอับทิศ. (สมุทรโฆษ).
 พจนานุกรมไทย

กระแฉ่น

(โบ) ก. ดังสนั่น เช่น ฟ้ากระแฉ่นเรือนผยองช่วยดู. (แช่งนํ้า).
 พจนานุกรมไทย

ขวานฟ้า

น. ขวานที่ทำด้วยหินในยุคหิน เชื่อกันว่าตกลงมาจากฟ้าเมื่อเวลาฟ้าผ่า.
 พจนานุกรมไทย

คคนัมพร

[คะคะนำพอน] น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อมฺพร).
 พจนานุกรมไทย

ช้างเผือก

น. แสงกลุ่มดาวที่แผ่เห็นสว่างเป็นพืดในท้องฟ้า เรียกว่า ทางช้างเผือก.
 พจนานุกรมไทย

โพยม

[พะโยม] น. ท้องฟ้า, อากาศ, โพยมัน หรือ โพยมาน ก็ใช้. (ส. โวฺยมนฺ).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด