ค้นเจอ 700 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "น้ำฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เลิง

(ถิ่น-อีสาน) น. หนองน้ำ.

หนอง

[หฺนอง] น. นํ้าเลือดเสียกลายเป็นสีขาวข้นที่ลัดอยู่ตามแผลและฝี, น้ำหนอง ก็ว่า.

หุบห้วย

น. หุบเขาที่มีแอ่งน้ำขังอยู่.

พระภิงคาร

เต้าน้ำที่ทำด้วยดินเผา

สุธาหรณ์

[[ครุฑ]], ผู้ลักน้ำอมฤต

คำนาม

อมฤตาหรณ์

[[ครุฑ]], ผู้ลักน้ำอมฤต

คำนาม

หินโสโครก

น. แนวพืดหินหรือโขดหินใต้น้ำใกล้ ๆ ผิวพื้นน้ำทะเล อาจมีบางส่วนโผล่พ้นน้ำหรือปริ่มน้ำก็ได้ เป็นอันตรายแก่การเดินเรือ.

กลางหาว

น. กลางแจ้ง เช่น รองนํ้าฝนกลางหาว, บนฟ้า เช่น เครื่องบินรบกันกลางหาว.

คัคน,คัคน-,คัคนะ

[คักคะนะ] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน).

ดาวเหนือ

น. ดาวฤกษ์สุกใสดวงหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่สุดกับขั้วท้องฟ้าเหนือ.

ทางช้างเผือก

น. แสงกลุ่มดาวซึ่งแผ่เห็นสว่างเป็นพืดในท้องฟ้า.

ทึม,ทึม,ทึม ๆ

ว. ครึ้ม, มัวซัว, เช่น ท้องฟ้าทึม สีทึม ๆ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ