ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 817 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ท้องฟ้า, นภากาศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อฆะ

[อะคะ] น. อากาศ, ฟ้า. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

คคเนศวร

[[ครุฑ]], เจ้าแห่งฟ้า, เจ้าแห่งอากาศ

คำนาม
 พจนานุกรมไทย

พลุ้ย

[พฺลุ้ย] ว. ยุ้ย, ยื่นออกมาอย่างท้องคนอ้วน, เช่น ท้องพลุ้ย พุงพลุ้ย.
 พจนานุกรมไทย

เอือน

(โบ) น. พยาธิในท้องชนิดหนึ่ง เช่น ลางคาบมีตืดมีเอือนในท้องนั้น. (ไตรภูมิ).
 พจนานุกรมไทย

กาญจนาภิเษก

น. พระราชพิธีที่พระเจ้าแผ่นดินกระทำเมื่อครองราชสมบัติได้ ๕๐ ปี.
 พจนานุกรมไทย

พระอนามิกา

นิ้วนาง

ร่างกาย

กากี

น. หญิงมากชู้หลายผัว. (เป็นคำด่า มีเค้าเรื่องมาจาก กากาติชาดก).
 พจนานุกรมไทย

ชัลลุกา

[ชันลุกา] (แบบ) น. ปลิง. (ป. ชลุกา, ชลูกา; ส. ชลูกา).
 พจนานุกรมไทย

จำลอง

ก. ถ่ายแบบ เช่น จำลองจากของจริง. ว. แทน เช่น พระพุทธชินราชจำลอง, ที่ทำให้เหมือนของจริง เช่น ท้องฟ้าจำลอง.
 พจนานุกรมไทย

หาว

น. ที่แจ้ง, ท้องฟ้า, เช่น กลางหาว. ก. กิริยาที่สูดลมเข้าแล้วระบายลมออกทางปากเมื่อเวลาง่วงนอนเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

หิม,หิม-,หิมะ

[หิมมะ-] น. ละอองนํ้าในอากาศที่แปรสภาพเป็นของแข็งเพราะอุณหภูมิตํ่า ลักษณะฟูเป็นปุย ลอยลงมาจากท้องฟ้า; ความหนาว, ความเยือกเย็น; ฤดูหนาว. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

โครกคราก

[โคฺรกคฺราก] ว. เสียงท้องดังเช่นนั้น.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด