ค้นเจอ 1,235 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ต้นเอม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หอมแป้น

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกุยช่าย. (ดู กุยช่าย).

อาวแดง

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกระเจียว. (ดู กระเจียว).

ลูกปืนใหญ่

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Couroupita guianensis Aubl. ในวงศ์ Lycythidaceae ดอกออกตามลำต้น ผลกลมใหญ่.

ต่อกิ่ง

ก. นำเอากิ่งของต้นไม้ต้นหนึ่งไปเสียบลงที่ตอของต้นไม้อีกต้นหนึ่งในวงศ์เดียวกัน แล้วเอาผ้ายางเป็นต้นพันตรงที่ต่อไม่ให้นํ้าซึมเข้า.

พูพอน

น. รากไม้ที่ขึ้นเป็นปีก เป็นพู หรือเป็นปมที่โคนต้น ซึ่งแผ่ขยายออกไปรอบ ๆ เพื่อพยุงลำต้น, พอน ก็เรียก.

มะขามเทศ

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Pithecellobium dulce (Roxb.) Benth. ในวงศ์ Leguminosae ลำต้นและกิ่งมีหนาม ฝักกินได้.

สะบัก

น. กระดูกส่วนที่เป็นฐานรองรับต้นแขน อยู่ถัดบ่าลงไปข้างหลัง ปลายด้านนอกเป็นที่หัวกระดูกต้นแขนเกาะยึด.

กระชิด

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นข่อยหนาม. (ดู [[ข่อยหนาม]]).

กระเทียมหอม

น. ต้นหอม เช่น กระเทียมหอมรำแย้ ก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

กระเบื้องถ้วย

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นกะอวม. (ดู [[กะอวม]]).

กระปรอก,กระปรอก,กระปอก,กระปอก

น. นุ่น. (เทียบมลายู กระป๊อก ว่า ต้นนุ่น).

กะดัด

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นราชดัด. (ดู ราชดัด).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ