ค้นเจอ 541 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ช่องท้อง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปลาหน้าดิน

น. ปลาที่อาศัยอยู่ตามพื้นท้องทะเล เช่น ปลาเห็ดโคน ปลาเก๋า.

ลิ้นปี่

น. ส่วนปลายล่างของกระดูกอกที่ย้อยลงมาในผนังหน้าท้องส่วนบน.

อันตลิกขะ

[อันตะลิกขะ] น. ท้องฟ้า, กลางหาว. (ป.; ส. อนฺตริกฺษ).

ควาก

[คฺวาก] ว. กว้างออกไปโตออกไปเพราะแรงดัน (ใช้เฉพาะรูและช่อง).

ชะวากทะเล

น. ฝั่งทะเลที่เว้าเป็นช่องเข้าไปยังปากแม่นํ้า ซึ่งนํ้าจืดไหลมาผสมกับนํ้าทะเล.

โตรก,โตรกไตร

[โตฺรก, โตฺรกไตฺร] น. ช่องลึกของเขา, โกรก หรือ โกรกไกร ก็ใช้.

บ้องหู

น. ช่องหู, รูหู, เช่น ขี้หูเต็มบ้องหู.

โพรง

[โพฺรง] น. ช่องที่กลวงเข้าไป เช่น โพรงไม้ โพรงจมูก.

วาตปานะ

น. หน้าต่าง, ช่องลมที่มีบานเปิดปิดได้อย่างบานหน้าต่าง. (ป.).

โศรตร

[โสฺรด] น. หู, ช่องหู. (ส. โศฺรตฺร; ป. โสต).

โสต,โสต-,โสต-

[โสด, โสตะ-] น. หู, ช่องหู. (ป.; ส. โศฺรตฺร).

หนองใน

น. ชื่อกามโรคชนิดหนึ่ง เกิดหนองมีเชื้อในช่องปัสสาวะ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ