ผลการค้นหา

ขี้แตก* *ขี้แตก *ขี้แตก*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 374 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้แตก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แพรก

[แพฺรก] น. ทางแยกของลำนํ้า. ก. แตก, แยก.
 พจนานุกรมไทย

มากหมอมากความ

(สำ) ว. หลายคนก็มีความเห็นแตกต่างกันเป็นหลายอย่างจนตกลงกันไม่ได้.
 พจนานุกรมไทย

วิภาษ

ก. พูดแตกต่าง, พูดแย้ง. (ส. วิ + ภาษฺ).
 พจนานุกรมไทย

บ้องหู

น. ช่องหู, รูหู, เช่น ขี้หูเต็มบ้องหู.
 พจนานุกรมไทย

เป็นอัตรา

(ปาก) ว. เป็นปรกติ, เป็นประจำ, เช่น ขยันเป็นอัตรา ขี้เกียจเป็นอัตรา.
 พจนานุกรมไทย

อุจจาร,อุจจาร-,อุจจาระ

[อุดจาระ-] น. ขี้, (ปาก) อึ. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

เห็นเขาขึ้นคานหาม เอามือประสานก้น

(สำ) ก. ทำเลียนแบบคนใหญ่คนโตหรือคนมั่งมีทั้ง ๆ ที่ตนไม่มีกำลังทรัพย์หรือความสามารถพอ, มีความหมายอย่างเดียวกับ เห็นช้างขี้ ขี้ตามช้าง.
 พจนานุกรมไทย

เห็นเขาขึ้นคานหาม เอามือประสานรัดก้น

(สำ) ก. ทำเลียนแบบคนใหญ่คนโตหรือคนมั่งมีทั้ง ๆ ที่ตนไม่มีกำลังทรัพย์หรือความสามารถพอ, มีความหมายอย่างเดียวกับ เห็นช้างขี้ ขี้ตามช้าง.
 พจนานุกรมไทย

กระเจอะกระเจิง,กระเจิดกระเจิง

ว. แตกหมู่เพ่นพ่านไป, เตลิดไป, เช่น เฒ่าก็เที่ยวสัญจรกระเจอะกระเจิง. (ม. ร่ายยาว ชูชก), กองทัพข้าศึกถูกตีแตกกระเจิดกระเจิงไป.
 พจนานุกรมไทย

แกลบ

[แกฺลบ] น. เปลือกข้าวที่สีหรือตำแตกออกจากเมล็ดข้าว.
 พจนานุกรมไทย

ถลาย

[ถะหฺลาย] ก. แตก, มีคำที่ใช้คล้ายกันอีก คือ ฉลาย สลาย.
 พจนานุกรมไทย

ปักษเภท

[ปักสะเพด] น. ความแตกต่างระหว่าง ๒ ฝ่ายที่โต้เถียงกัน.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด