ค้นเจอ 500 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้ช้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มาตังคะ

[-ตังคะ] น. มาตงค์, ช้าง. (ป.).

ลูกเถื่อน

น. ลูกช้างที่เกิดจากช้างเถื่อนในป่า.

วารณ,วารณ-

[วาระนะ-] น. ช้าง. (ป., ส.).

หมอน้ำมัน

น. ผู้ชำนาญในการขี่ช้างตกมัน.

นาเคนทร์

[-เคน] น. พญาช้าง, พญางู.

นาเคศ

[-เคด] น. พญาช้าง, พญางู.

นาเคศวร

[-เคสวน] น. พญาช้าง, พญางู.

ปรอด ๆ

[ปฺรอด] ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น ขี้ปรอด ๆ.

ไม่เชิง

ว. ไม่เป็นอย่างใดอย่างหนึ่งโดยแน่นอน เช่น จะว่าขี้เกียจก็ไม่เชิง.

กำพด

น. จอมประสาทหัวช้าง เช่น โขมดสารกำพด ทรงเทริด. (ตำราช้างคำโคลง).

คชกรรม

น. กิจการในทางปฏิบัติอันเกี่ยวกับช้าง เช่น การขี่ การฟันขอ, ประเภทตำราว่าด้วยทางปฏิบัติอันเกี่ยวกับช้าง.

พังคา

น. ชื่อช้างศึกพวกหนึ่ง มีหน้าที่ทำลายค่ายข้าศึก, บางทีก็เรียกว่า ช้างล้อมวัง.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ