ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-ตังคะ] น. มาตงค์, ช้าง. (ป.).
น. ลูกช้างที่เกิดจากช้างเถื่อนในป่า.
[วาระนะ-] น. ช้าง. (ป., ส.).
น. ผู้ชำนาญในการขี่ช้างตกมัน.
[-เคน] น. พญาช้าง, พญางู.
[-เคด] น. พญาช้าง, พญางู.
[-เคสวน] น. พญาช้าง, พญางู.
[ปฺรอด] ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น ขี้ปรอด ๆ.
ว. ไม่เป็นอย่างใดอย่างหนึ่งโดยแน่นอน เช่น จะว่าขี้เกียจก็ไม่เชิง.
น. จอมประสาทหัวช้าง เช่น โขมดสารกำพด ทรงเทริด. (ตำราช้างคำโคลง).
น. กิจการในทางปฏิบัติอันเกี่ยวกับช้าง เช่น การขี่ การฟันขอ, ประเภทตำราว่าด้วยทางปฏิบัติอันเกี่ยวกับช้าง.
น. ชื่อช้างศึกพวกหนึ่ง มีหน้าที่ทำลายค่ายข้าศึก, บางทีก็เรียกว่า ช้างล้อมวัง.