ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เนื้อเยื่อที่ยึดเหนี่ยวภายในระหว่างอวัยวะต่าง ๆ ของร่างกายและช่วยพยุงร่างกาย เช่น พังผืด ไขมัน เอ็น กระดูกอ่อน กระดูก. (อ. connective tissue).
[ขะหฺมับ] น. ส่วนที่อยู่หางคิ้วเหนือกระดูกแก้มทั้ง ๒ ข้าง.
ว. เบ้อ เช่น ถูกฟันแผลเว่อ; ชัด เช่น เห็นกระดูกขาวเว่อ.
[อัดถิ] น. กระดูกคนที่เผาแล้ว. (ป. อฏฺ; ส. อสฺถิ).
น. ต้นกระทุ. (ดู [[กระทุ]]).
น. ทางของต้นจากที่ใช้กรุฝา.
[ขะ-] (โบ) น. ต้นกระทิง.
[-หฺนา] น. ต้นจันทน์. (ช.).
[ตะลึง] น. ต้นอัญชัน. (ช.).
[-หฺลก] (แบบ) น. ต้นโลท. (ป.).
[ตุน-] (แบบ) น. ต้นกะเพรา. (ป.).