ค้นเจอ 301 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "โรงม้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตาบ

น. เครื่องประดับคอหรืออกเป็นแผ่น ๆ ถ้าเป็นตาบสำหรับม้าประดับที่หน้าผาก.

ตุรงค,ตุรงค-,ตุรงค์

[ตุรงคะ-] (แบบ) น. ดุรงค์, ม้า, เช่น ตุรงคสังวัจฉร. (ป., ส.).

ฝึกปรือ

ก. ฝึกให้ทำจนเป็น, หัดให้ทำจนดี, เช่น ฝึกปรือช้างม้า.

รัดทึบ

น. สายผูกอานล่ามรอบอกม้า มักทำด้วยผ้า.

อัศวโกวิท

น. ผู้มีความชำนาญในเรื่องม้า. (ส. อศฺว + โกวิท).

อัศวโกศล

ว. ผู้มีความชำนาญในเรื่องม้า. (ส. อศฺว + โกศล).

ปศุสัตว์

น. สัตว์เลี้ยงใช้แรงงานเช่น ช้าง ม้า แพะ แกะ วัว ควาย

ดับจิต

ก. ตาย. (ปาก) น. เรียกห้องเก็บศพของโรงพยาบาลว่า ห้องดับจิต.

เป็นความ

ว. มีคดีพิพาทหรือฟ้องร้องกันในโรงศาล. (ปาก) ก. สู้คดี, สู้ความ.

พ่อบ้าน

น. ชายที่เป็นหัวหน้าครอบครัว, ชายผู้จัดการงานธุรการในสถานที่เช่นโรงพยาบาลเป็นต้น.

นั่งราว

ว. เรียกอาการที่ตัวโขนแสดงบทของตนแล้วไปนั่งประจำที่บนราวที่พาดไปตามส่วนยาวของโรงตรงหน้าฉากแทนนั่งเตียงว่า โขนนั่งราว หรือ โขนโรงนอก.

ครัว

[คฺรัว] น. โรง เรือน หรือห้องสำหรับทำกับข้าวของกิน, เรียกผู้ที่อยู่กินร่วมครัวกัน.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ