ค้นเจอ 456 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หูเมือง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ช่วงเมือง

(โบ) น. เมืองเล็กที่ขึ้นแก่ประเทศราช.

ตัวเมือง

น. ย่านใจกลางเมือง มักมีแม่นํ้าหรือกำแพงล้อมรอบ.

ปิตุภูมิ

[-พูม] น. บ้านเกิด, เมืองเกิด.

เพรียงเมือง

ก. แทรกแซงบ่อนจิตใจชาวเมือง.

กรรเจียก

[กัน-] น. เครื่องประดับหูมีรูปเป็นกระหนก เช่น กรรเจียกซ้อนจอนแก้วแพรวพราว. (อิเหนา). [ข. ตฺรเจียก ว่าหู].

คุ้น

ก. รู้จักชอบพอกันมานาน เช่น เป็นคนคุ้นกัน, เคยผ่านหูหรือผ่านตาบ่อย ๆ เช่น คุ้นหน้า คุ้นตา คุ้นหู.

จมูกมด

(สำ) ว. ที่ไหวตัวหรือรู้ตัวทันเหตุการณ์, บางทีใช้เข้าคู่กับคำ หูผี เป็น หูผีจมูกมด.

เร้นลับ

ว. เหลือรู้เหลือเห็น เหลือที่จะเข้าใจ เช่น ซ่อนสมบัติไว้ในที่เร้นลับ เชื่อกันว่าเมืองลับแลเป็นเมืองที่เร้นลับ.

หยั่วเมือง

(โบ) ว. คำเรียกพระสนมเอกครั้งโบราณว่า แม่หยั่วเมือง, เขียนว่า อยั่วเมือง หรือ ยั่วเมือง ก็มี.

ท่อ

(โบ) ก. ตี เช่น ขุนสามชนเจ้าเมืองฉอดมาท่อเมืองตาก กูไปท่อบ้านท่อเมือง. (จารึกพ่อขุนรามคำแหง).

กระเช้า

น. ภาชนะสานมีหูเป็นวงโค้งขึ้นไปสำหรับหิ้ว.

กะต่า

(ถิ่น-อีสาน) น. ตะกร้า, ตะกร้ามีหูหิ้ว; หูก.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ