ค้นเจอ 1,922 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สีฟัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มิคสัญญี

น. ชื่อยุคหนึ่งที่มีแต่รบราฆ่าฟันเบียดเบียนกัน. (ป.).

หลอ

ว. ใช้ประกอบกับคำ เหลือ เป็น เหลือหลอ หมายความว่า หลงเหลืออยู่ เช่น รถชนกันอย่างนี้ จะมีอะไรเหลือหลอเล่า, ถ้าใช้ในความปฏิเสธหมายความว่า หมดเกลี้ยง เช่น กินเสียจนไม่มีอะไรเหลือหลอ; เรียกฟันที่มีช่องว่างระหว่างฟันซึ่งเกิดจากฟันหลุด กร่อน หรือหักจนถึงโคนฟันเป็นต้น ว่า ฟันหลอ.

แม่สี

น. กลุ่มสีซึ่งสามารถผสมออกมาเป็นสีอื่น ๆ ได้ทุกสี มี ๕ สี คือ แดง เขียว (คราม) เหลือง ดำ ขาว เรียกว่า เบญจรงค์.

นิสีทน,นิสีทน-,นิสีทนะ

[นิสีทะนะ-] (แบบ) น. การนั่ง; ผ้ารองนั่งของภิกษุ. (ป.).

ตาบอดสี

น. ตาที่มองเห็นสีผิดไปจากสีที่เป็นจริง เนื่องจากประสาทตาที่รับรู้สีพิการหรือเจริญไม่เต็มที่.

ดำแดง

ว. สีนํ้าตาล (ใช้แก่ผิวเนื้อ ๒ สี).

เปลือกมังคุด

ว. สีม่วงแดงแก่ เรียกว่า สีเปลือกมังคุด.

มัญเชฏฐะ

ว. สีฝาง, สีแสดแก่. (ป.; ส. มญฺชิษฺ).

จวก

ก. สับหรือฟันโดยแรงด้วยจอบเป็นต้น, (ปาก) โดยปริยายหมายถึงตี ฟัน ชกต่อยผู้อื่นโดยแรง หรือว่าร้ายด้วยวาจา.

กระยารงค์

น. สีสำหรับวาดเขียน.

กระแสง

น. แสง, รัศมี; สี.

กากีแกมเขียว

ว. สีเขียวขี้ม้า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ