ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. โรคตาซึ่งเกิดจากความดันภายในลูกตาสูง เป็นผลให้ประสาทตาเสีย. (อ. glaucoma).
ว. เรียกอาการโรคที่เกิดขึ้นที่ตาเด็กว่า ตาเกล็ดกระดี่.
ว. ปรากฏชัด อาจเป็นทางตาหรือใจก็ได้ เช่น ประจักษ์แก่ตา ประจักษ์แก่ใจ. (ส. ปฺรตฺยกฺษ; ป. ปจฺจกฺข).
[ทำมิก, ทำมิกกะ-] ว. ประกอบในธรรม, ประพฤติเป็นธรรม, ทรงธรรม, เช่น ธรรมิกราช สหธรรมิก. (ส.; ป. ธมฺมิก).
น. กล้องส่องทางไกล มี ๒ ตา.
น. พ่อของตาหรือของยาย.
น. ตาที่มองอะไรเห็นไม่ชัดเจน.
น. โรคตาชนิดหนึ่ง.
ว. อาการที่ตาเหม่อ.
ดู ตาพอง ๓.
ว. มีหน้าตาพิลึก.
น. แม่ของตาหรือของยาย.