ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(โบ) น. เรียกลูกชายคนที่ ๒ ว่า ลูกญี่, คู่กับ ลูกหญิงคนที่ ๒ ว่า ลูกอี่.
(สำ) ว. หลบหลีกไปได้ คล่องจนจับไม่ติด (มักใช้ในทางไม่ดี).
น. ลูกที่ติดพ่อหรือแม่มา; ลูกของคนอื่นซึ่งเอามาเลี้ยงต่างลูก, ลูกบุญธรรม ก็ว่า.
[ปะระ-, ปอระ-] น. โลกหน้า.
[พาระ-, พานระ-] น. ภรรยา. (ส.).
ว. หก, (โบ) เรียกลูกหญิงคนที่ ๖ ว่า ลูกอก, คู่กับ ลูกชายคนที่ ๖ ว่า ลูกลก.
(โบ) น. เรียกลูกหญิงคนที่ ๙ ว่า ลูกเอา, คู่กับ ลูกชายคนที่ ๙ ว่า ลูกเจา. (กฎ.).
[จะระ-] น. จาระบี.
[-ระ-] ว. ไม่มีทุกข์.
(ปาก) ว. เรียกลูกที่เกิดจากตนว่า ลูกในไส้.
น. ลูกของคนอื่นที่เอามาเลี้ยงเป็นลูกของตัว.
(แบบ) น. ลูก, ลูกเล็ก ๆ, เด็ก. (ป., ส.).