ค้นเจอ 628 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลมกล้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยรรยง

[ยัน-] ว. งามสง่า, กล้าหาญ.

เวสารัช

น. ความเป็นผู้แกล้วกล้า. (ป. เวสารชฺช).

เศารยะ

[-ระยะ] น. ความกล้าหาญ; อำนาจ. (ส.).

สู้ตา,สู้สายตา

ก. กล้าสบตา เช่น ว่าแล้วยังสู้สายตาอีก.

วิร,วิร-,วิระ

[วิระ-] ว. วีระ, กล้าหาญ. น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; ผู้พากเพียร; ผู้เรืองนามในทางกล้าหาญ. (ป., ส. วีร).

สลาตัน

[สะหฺลา-] น. เรียกลมที่พัดจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในปลายฤดูฝนว่า ลมสลาตัน, เรียกลมพายุที่มีกำลังแรงจัดทุกชนิด เช่น ไต้ฝุ่น ไซโคลน ว่า ลมสลาตัน, โดยปริยายใช้เป็นความเปรียบเทียบหมายถึงอาการที่ไป มา หรือเกิดขึ้นรวดเร็วอย่างลมสลาตัน เช่น เวลาเขาโกรธอย่างกับลมสลาตัน. (เทียบ ม. selatan ว่า ลมใต้).

ตด

ก. อาการที่ลมระบายออกทางทวารหนัก, ผายลม. น. ลมที่ออกจากทวารหนัก เช่น เหม็นตด.

ฟี่,ฟี้

ว. เสียงอย่างเสียงลมรั่วออกจากที่อัดลมไว้ เช่น เสียงปล่อยลมดังฟี้ นอนกรนฟี้.

กระดาก

ก. รู้สึกขวยเขิน, วางหน้าไม่สนิท, ตะขิดตะขวงใจไม่กล้าพูดหรือไม่กล้าทำเพราะเกรงจะได้รับความอับอาย.

จักรวาต

[-วาด] น. ลมบ้าหมู (ลมหมุน). (ส.).

ประลัยวาต

น. ชื่อศรที่แผลงให้เกิดลม.

ผายลม

ก. ปล่อยให้ลมออกทางรูก้น, ตด.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ