ค้นเจอ 459 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ภูดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จับเจี๋ยว

น. หม้อดินเล็ก ๆ มีพวยและที่จับสำหรับต้มนํ้า. (จ.).

ปั้น

น. ภาชนะดินสำหรับชงนํ้าชา มีพวยเหมือนกา, ป้าน ก็ใช้.

ป้าน

น. ภาชนะดินสำหรับชงนํ้าชา มีพวยเหมือนกา, ใช้ว่า ปั้น ก็มี.

แผนที่

น. แบบที่เขียนย่อจากพื้นดิน บอกแม่นํ้า ฝั่งทะเล และอื่น ๆ.

มเหยงค์

[มะเห-ยง] น. ภูเขา, เนินดิน. (ป. มหิยงฺคณ).

มินหม้อ

น. เขม่าดำที่ติดก้นหม้อ, มักพูดเพี้ยนเป็น ดินหม้อ ก็มี.

ไม้ตีพริก

น. สากไม้ตำนํ้าพริก ใช้ตำกับครกดิน, สากกะเบือ ก็เรียก.

รากแขวน

น. รากที่แตกออกจากโคนต้นมะพร้าวหรือตาลเป็นต้น เฉพาะรากที่ปลายยังไม่ถึงดิน.

รุกล้ำ

ก. รุกล่วงล้ำเข้าไป เช่น รุกล้ำอธิปไตย รุกล้ำดินแดน.

หกเหียน

น. เรียกไม้ดัดแบบหนึ่งที่มีหุ่นหักลงดิน แล้ววกกลับขึ้นมา ว่า ไม้หกเหียน.

หยาดน้ำฟ้า

น. นํ้าที่ตกจากบรรยากาศ (ฟ้า) ลงสู่พื้นดินในภาวะที่เป็นนํ้าหรือนํ้าแข็ง เช่น ฝน หิมะ ลูกเห็บ.

หวด

น. ภาชนะอย่างหนึ่งสำหรับนึ่งของ ทำด้วยดินเผา ไม้ไผ่สาน เป็นต้น.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ