ผลการค้นหา

ปะดาบ,ฟันดาบ* *ปะดาบ,ฟันดาบ *ปะดาบ,ฟันดาบ*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 439 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปะดาบ,ฟันดาบ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุปนัย

[อุปะ-, อุบปะ-] น. วิธีการใช้เหตุผลที่ดำเนินจากส่วนย่อยไปหาส่วนรวม, คู่กับ นิรนัย. (อ. induction).
 พจนานุกรมไทย

อุปบัติ

[อุปะบัด, อุบปะบัด] น. การเข้าถึง เช่น คติอุปบัติ = การเข้าถึงคติ, การเกิด. (ป. อุปปตฺติ).
 พจนานุกรมไทย

กลอุปกรณ์

[กนอุปะกอน, กนอุบปะกอน] น. อุปกรณ์เชิงกลที่ออกแบบหรือผลิตขึ้นเพื่อใช้ในกิจการอย่างใดอย่างหนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

ปฏิภาค,ปฏิภาค-

[ปะติพาก, ปะติพากคะ-] น. ส่วนเปรียบ. ว. เทียบเคียง, เหมือน. (ป. ปฏิภาค; ส. ปฺรติภาค).
 พจนานุกรมไทย

อุปเท่ห์

[อุปะเท่, อุบปะเท่] น. อุบายดำเนินการ, วิธีดำเนินการ. (ส. อุปเทศ; ป. อุปเทส).
 พจนานุกรมไทย

อุปสมบัน,อุปสัมบัน

[อุปะ-, อุบปะ-] น. ผู้อุปสมบทแล้ว, ภิกษุ, คู่กับ อนุปสัมบัน ได้แก่ผู้ที่ไม่ได้อุปสมบท คือ สามเณรและคฤหัสถ์. (ป. อุปสมฺปนฺน).
 พจนานุกรมไทย

ฌาปน,ฌาปน-

[ชาปะนะ-] น. การเผาศพ, การปลงศพ. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ธโนปจัย

[ทะโนปะไจ] (แบบ) น. การสะสมทรัพย์. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

บุษปราค

[บุดสะปะราก] น. บุษย์นํ้าทอง.
 พจนานุกรมไทย

ปฐมวัย

[ปะถมมะไว] น. วัยต้น. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ปรศุ

[ปะระสุ] น. ขวาน. (ส.; ป. ผรสุ).
 พจนานุกรมไทย

ปรักมะ

[ปะรักกะ-] น. ความเพียร, ความบากบั่น. (ป. ปรกฺกม).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด