ค้นเจอ 510 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปรบมือ, ตบมือ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปาณิดล

น. ฝ่ามือ. (ป., ส. ปาณิตล).

ปาณิมุกต์

น. ศัสตราที่พุ่งด้วยมือ เช่น หอก หลาว. (ส.).

ปาม

ก. ขยุ้มด้วยมือ, ซุ่มซ่ามเข้าไป, กินอย่างตะกละ.

ผาง

ว. เสียงดังอย่างเสียงเอามือตบสิ่งของ.

ฟายน้ำตา

ก. เอามือเช็ดน้ำตาที่อาบหน้าอยู่.

ไม่ได้เบี้ยเอาข้าว

(สำ) ว. ไม่ได้อย่างหนึ่งก็ต้องเอาอีกอย่างหนึ่ง, ไม่ยอมกลับมือเปล่า.

ลูบ

ก. เอาฝ่ามือทาบลงแล้วเลื่อนไปหรือมาเป็นต้น.

สาหัตถ,สาหัตถ-,สาหัตถิก,สาหัตถิก-

[-ถะ-, -ถิกะ-] ว. ที่ทำด้วยมือของตนเอง. (ป.).

หัสต์

[หัด] น. หัตถ์, มือ. (ส.; ป. หตฺถ).

หางยาม

น. หางคันไถตอนที่มือถือ.

มือไม่พาย เอาตีนราน้ำ

(สำ) ก. ไม่ช่วยทำแล้วยังขัดขวางการทำงานของผู้อื่น.

เห็นเขาขึ้นคานหาม เอามือประสานก้น

(สำ) ก. ทำเลียนแบบคนใหญ่คนโตหรือคนมั่งมีทั้ง ๆ ที่ตนไม่มีกำลังทรัพย์หรือความสามารถพอ, มีความหมายอย่างเดียวกับ เห็นช้างขี้ ขี้ตามช้าง.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ