ค้นเจอ 529 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บัวงาม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สุบรรณ

[[ครุฑ]], ผู้มีปีกงาม

คำนาม

กมุท

[กะมุด] (แบบ) น. บัว เช่น ส่งดวงกมุทให้กัณหา. (ม. คำหลวง มัทรี). (ป., ส. กุมุท ว่า บัวสายดอกขาว).

ทุพพรรณ

[ทุบ-] (แบบ) ว. มีสีไม่งาม, มีผิวไม่งาม. (ป. ทุพฺพณฺณ; ส. ทุรฺวรฺณ).

ละไม

ว. น่ารักน่าเอ็นดู, งามชวนดู, ชื่นบาน, เช่น ยิ้มละไม งามละไม.

โกกนุท

[โกกะนุด] น. บัวแดง. (ป., ส. โกกนท).

ชาตบุษย์

[ชาดตะบุด] น. ชื่อบัวชนิดหนึ่ง.

บัทม์

น. ปัทม์. (ส. ปทฺม; ป. ปทุม). (ดู บัว).

โบกขรณี

[-ขะระนี, -ขอระนี] น. สระบัว. (ป. โปกฺ-ขรณี).

โปกขร,โปกขร-

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).

ภิงสระ,ภิงสะ

น. เหง้า, เหง้าบัว. (ป. ภิส; ส. พิส).

อุบล

[-บน] น. บัวสาย. (ป. อุปฺปล; ส. อุตฺปล).

เช้ง,เช้งวับ

(ปาก) ว. สวยเพราะตกแต่งงามเป็นพิเศษ เช่น งามเช้ง แต่งตัวเสียเช้งวับ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ