ค้นเจอ 419 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ถวิลา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิษธร

[วิสะทอน] น. งูพิษ. (ส.).

วิสิฐ

ว. วิศิษฏ์. (ป. วิสิฏฺ; ส. วิศิษฺฏ).

เวหะ,เวหา

น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).

วิปริต

[วิปะหฺริด, วิบปะหฺริด] ก. แปรปรวน, ผิดปรกติ, ผิดแนวทาง, แปรปรวนไปข้างร้าย, กลับกลายไปข้างร้าย. (ป.; ส. วิปรีต).

พลุ้น

[พฺลุ้น] ว. อ่อน (ใช้แก่มะพร้าวที่กะลายังไม่แข็ง).

ล่อ

น. สัตว์พันทางที่เกิดจากการผสมระหว่างลากับม้า ใช้เป็นสัตว์ต่าง.

สัลลาป,สัลลาป-

[สันลาปะ-] น. การพูดจากัน. (ป.; ส. สํลาป).

อุกลา

[อุกกะลา] น. คบเพลิง. (ส. อุลฺกา; ป. อุกฺกา).

ถบดี

[ถะบอดี] (แบบ) น. ช่างไม้. (ป. ถปติ; ส. สฺถปติ).

ไม่มีปี่มีกลอง,ไม่มีปี่มีขลุ่ย

(สำ) ก. ไม่มีเค้า เช่น การที่เจ็บนั้นก็ไม่มีปี่มีกลอง. (พระราชหัตถเลขา ร. ๗).

สตัพธ์

[สะตับ] (แบบ) ว. แข็งกระด้าง, เย่อหยิ่ง. (ส. สฺตพฺธ; ป. ถทฺธ).

ฉวี

[ฉะหฺวี] น. ผิวกาย. (ป., ส. ฉวิ).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ