ค้นเจอ 737 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "คู่ฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตะวันขึ้น

ก. ดวงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า, ตรงข้ามกับ ตะวันตก.

ไถ

น. ชื่อหมู่ดาวฤกษ์ ซึ่งปรากฏเด่นชัดบนท้องฟ้า.

ทะยาน

ก. เผ่นขึ้นไป เช่น เครื่องบินทะยานขึ้นสู่ฟ้า, โผนเข้าใส่ เช่น ทะยานเข้าสู้.

นภมณฑล

[นบพะมนทน] น. ท้องฟ้า. (ส. นโภมณฺฑล).

นภวิถี

[นะพะ-] น. ทางฟ้า คือ วิถีโคจรแห่งตะวัน. (ส. นโภวิถี).

บรัศว์

[บะหฺรัด] น. ข้าง, สีข้าง; ฟ้าดิน. (ส. ปารฺศฺว; ป. ปสฺส).

เวหายส

[-หายด] น. อากาศ, ฟ้า. (ป., ส. วิหายส).

สภาว,สภาว-,สภาวะ

[สะพาวะ-] น. สภาพ เช่น สภาวะดินฟ้าอากาศ. (ป.).

สรวง

[สวง] น. ฟ้า, สวรรค์; เทวดา. ก. เซ่น, บูชา, บน.

อนิลบถ

[อะนิละบด] น. ทางลม, ฟ้า, อากาศ. (ป. อนิลปถ).

อันตลิกขะ

[อันตะลิกขะ] น. ท้องฟ้า, กลางหาว. (ป.; ส. อนฺตริกฺษ).

เกาบิล

[-บิน] น. ชื่อแหวนคู่กับสายธุรำในพิธีพราหมณ์.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ