ค้นเจอ 474 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ควายป่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กะต่อย

น. พลูป่า เรียกว่า พลูกะต่อย. (ปรัดเล).

กุย

น. ชาวป่าพวกหนึ่งคล้ายพวกมูเซอ.

บุก

ก. ลุย, ฝ่าไป, เช่น บุกโคลน บุกป่า.

ปันจุเหร็จ

น. เครื่องรัดเกล้าที่ไม่มียอด; โจรป่า. (ช.).

พนชีวี

[พะนะ-] น. ชาวป่า. (ส. วนชีวินฺ).

พนัสดม

[พะนัดสะดม] น. ป่ามืด, ป่าทึบ.

มหาพน

น. ชื่อกัณฑ์ที่ ๗ ของมหาชาติ ว่าด้วยเรื่องป่า.

ระนาม

น. ป่ารกฉำแฉะ เรียกว่า ป่าระนาม, ระนัม ก็ว่า.

วนสณฑ์,วนสัณฑ์

น. ป่าสูง, ป่าดง, ราวป่า, แนวป่า. (ป.).

วาโมร

[-โมน] น. คนป่า, คนรำ. (ช.).

อฏวี

[อะตะ-] น. ดง, ป่า, พง. (ป., ส.).

ชระงม

[ชฺระ-] (กลอน) น. ป่ากว้าง, ป่าใหญ่. ว. เปลี่ยวเปล่า, เงียบสงัด, เช่น อยู่ชระงมนั้น. (ม. คำหลวง มหาราช).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ