ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ขาของว่าวจุฬา.
น. ส่วนของขาที่พับได้อยู่หลังเข่า.
น. หน้าไม่มีสีเลือด. ว. มีสีหน้าแสดงความผิดหวังหรือตกใจเป็นต้น, หน้าถอดสี ก็ว่า.
ก. หมายหน้าไว้; หยามหน้า, สบประมาท.
น. ปีหน้า, เวลาข้างหน้า.
น. เรียกขาโต๊ะหรือขาตู้ที่ตอนปลายคู้หรืองอเข้า.
[ขะ-] ว. กระจอก, ง่อย, ขาเขยก. (ข. ขฺจก ว่า ขาเขยก, พิการ).
ก. เคล้าแข้งเคล้าขา เช่น ลูกแมวพันแข้งพันขา.
น. ขาไพ่ตองที่เข้าเล่นพอให้ครบขาหรือครบวงไม่ต้องได้เสียด้วย.
ก. หันหน้าหนี ในคำว่า เบือนหน้า.
ก. ห่วงหน้าห่วงหลัง, ห่วงหน้าพะวงหลัง.
น. เครื่องนุ่งมี ๒ ขา.