ค้นเจอ 343 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระแต่ง,-กระแต่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บันเทิงคดี

น. เรื่องที่เขียนหรือแต่งขึ้นโดยมุ่งให้ความบันเทิงแก่ผู้อ่าน.

ลบอง

[ละบอง] น. แบบ, ฉบับ. ก. แต่ง, ทำ. (ข. ลฺบง ว่า ลอง).

ลำลอง

ว. ตามสบาย, ตามอำเภอใจ, (ใช้แก่การแต่งกายซึ่งไม่ต้องให้เป็นไปตามแบบ) เช่น แต่งตัวลำลอง.

ศุกลัม

[-กฺลำ] น. เครื่องขาวแต่งศพ. (ส. ว่า สีขาว).

กลอนสวด

น. กลอนที่อ่านเป็นทำนองสวด แต่งเป็นกาพย์ยานี ๑๑ หรือ กาพย์ฉบัง ๑๖ และกาพย์สุรางคนางค์ ๒๘ ข้อความที่แต่งมักเป็นเรื่องในศาสนา.

กระเอิก

(กลอน) ว. เอิกเกริก เช่น พลเกรอกกระเออกอึง. (สรรพสิทธิ์).

โคกม้า

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง เช่น โคกม้าม่ายนางนวล กระสาสรวลกระสันต์. (ลอ).

แฉง

น. กระบังศัสตราวุธ เช่น คนถือหอกแฉงปลอกทอง. (สุบิน). (ข.).

ตะเพิด

ก. ตวาดให้หนีไป, ร้องให้ตกใจหนีไป, ไล่ส่งไป, โบราณเขียนเป็น กระเพลิด ก็มี.

เครื่องปรุงรส

น. สิ่งที่ใช้ปรุงแต่งรสอาหาร เช่น น้ำตาล น้ำปลา เกลือ.

ชายแครง

น. ผ้าห้อยทับหน้าขาทั้ง ๒ ข้าง (เครื่องแต่งกาย).

ดาวบส

[ดาวบด] (แบบ) น. ดาบส เช่น ไปแต่งองค์ทรงไม้เท้าของดาวบส. (อภัย).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ