ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ถิ่น-อีสาน) น. ตะกร้า, ตะกร้ามีหูหิ้ว; หูก.
ก. เอียงหูฟังเพื่อให้ถนัด, ตั้งใจฟัง.
ว. ปรากฏชัดแก่ตา, ตำหูตำตา ก็ว่า.
ก. ระมัดระวังตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ.
น. หูซึ่งเป็นใหญ่ในการฟังเสียง. (ป. โสต + อินฺทฺริย).
น. หน้าด้านข้าง (เห็นตา ๒ ข้างและหูข้างเดียว).
(สำ) ก. แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไม่สนใจ.
[ขะหฺมับ] น. ส่วนที่อยู่หางคิ้วเหนือกระดูกแก้มทั้ง ๒ ข้าง.
ว. เบ้อ เช่น ถูกฟันแผลเว่อ; ชัด เช่น เห็นกระดูกขาวเว่อ.
[อัดถิ] น. กระดูกคนที่เผาแล้ว. (ป. อฏฺ; ส. อสฺถิ).
ว. อาการที่ลู่เอนไปข้างหลัง, ไม่กาง, (ใช้แก่หูของหมาเป็นต้น) เช่น หมาหูลี่. ก. แล่น เช่น ขนานลี่ ว่า เรือแล่น.
ว. สั้น เช่น ควายเขาเกะแค่หู. (สิบสองเดือน).