ค้นเจอ 339 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกหู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กะต่า

(ถิ่น-อีสาน) น. ตะกร้า, ตะกร้ามีหูหิ้ว; หูก.

เงี่ยหู

ก. เอียงหูฟังเพื่อให้ถนัด, ตั้งใจฟัง.

ตำตา

ว. ปรากฏชัดแก่ตา, ตำหูตำตา ก็ว่า.

สำรวมอินทรีย์

ก. ระมัดระวังตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ.

โสตินทรีย์

น. หูซึ่งเป็นใหญ่ในการฟังเสียง. (ป. โสต + อินฺทฺริย).

หน้าเสี้ยว

น. หน้าด้านข้าง (เห็นตา ๒ ข้างและหูข้างเดียว).

เอาหูไปนา เอาตาไปไร่

(สำ) ก. แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไม่สนใจ.

ขมับ

[ขะหฺมับ] น. ส่วนที่อยู่หางคิ้วเหนือกระดูกแก้มทั้ง ๒ ข้าง.

เว่อ

ว. เบ้อ เช่น ถูกฟันแผลเว่อ; ชัด เช่น เห็นกระดูกขาวเว่อ.

อัฐิ

[อัดถิ] น. กระดูกคนที่เผาแล้ว. (ป. อฏฺ; ส. อสฺถิ).

ลี่

ว. อาการที่ลู่เอนไปข้างหลัง, ไม่กาง, (ใช้แก่หูของหมาเป็นต้น) เช่น หมาหูลี่. ก. แล่น เช่น ขนานลี่ ว่า เรือแล่น.

เกะ

ว. สั้น เช่น ควายเขาเกะแค่หู. (สิบสองเดือน).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ