ค้นเจอ 607 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ไหม้(ขนหรือผม)"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วาลธิ

[วาละ-] น. หาง, ขนหาง. (ป.).

สลาบ

[สะหฺลาบ] น. ปีกของนก; ขน. (ข.).

หางกะลวย

น. ขนหางไก่ตัวผู้ที่ยื่นยาวกว่าเพื่อน.

แสก

น. แนวที่อยู่ระหว่างกลาง ในคำว่า แสกผม แสกหน้า. ก. แบ่งผมออกเป็น ๒ ส่วนเท่า ๆ กัน เรียกว่า แสกกลาง, ถ้าไม่เท่ากัน เรียกว่า แสกข้าง. ว. เรียกผมที่หวีแบ่งออกเป็น ๒ ส่วนเท่า ๆ กันว่า ผมแสกกลาง, เรียกผมที่หวีแบ่งออกเป็น ๒ ส่วนไม่เท่ากันว่า ผมแสกข้าง.

แกละ

[แกฺละ] น. ผมเด็กผู้ชายที่เอาไว้เป็นแหยมตรงแง่ศีรษะ เรียกว่า ผมแกละ.

แซม

ก. แทรกขึ้นมาในระหว่าง เช่น ฟันแซม ขนแซม, เสียบเข้าไปในระหว่าง เช่น เด็ดดอกไม้แซมผม, เอาสิ่งใดสิ่งหนึ่งเหน็บแทรกหรือสอดเข้าไปเพื่อแทนสิ่งที่ชำรุดให้ดีขึ้น เช่น แซมกระบุง แซมหลังคา. น. เรียกม้าที่มีขนสีอื่นแทรกขึ้นมาในระหว่างขนที่เป็นพื้นว่า ม้าแซม.

กระเซิง

ว. ยุ่งเหยิง, รุงรัง, เช่น ผมเป็นกระเซิง, เซิง ก็ว่า.

เก็บผม

ก. เอากรรไตรเล็มผมให้เสมอกัน.

จุฑามาศ

น. หย่อมผมกลางกระหม่อม. (ส.).

ปลงผม

ก. โกนผม (ใช้แก่บรรพชิต).

แพ้ผม

ว. ลักษณะที่ผมหงอกเร็วกว่าธรรมดา.

เวณิ

น. ผมซึ่งถักปล่อยไว้. (ป., ส.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ