ผลการค้นหา

ไม่เก่ง,อ่อน* *ไม่เก่ง,อ่อน *ไม่เก่ง,อ่อน*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 526 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ไม่เก่ง,อ่อน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หยุ

[หฺยุ] (โบ) ว. น่วม, อาการที่อ่อนจนกดบู้ลงได้.
 พจนานุกรมไทย

เหม็น

ส้มเขียวหวานที่ยังอ่อนอยู่ ใช้ปรุงอาหารได้ เรียกว่า [[ส้มเหม็น]]

คำนาม
 พจนานุกรมไทย

เชียร

ว. ว่องไว, เก่ง, เชี่ยว, เช่น เชียรเชียรใบบาตรนํ้า. (แช่งนํ้า). (แผลงมาจาก ชีระ).
 พจนานุกรมไทย

เซียน

น. ผู้สำเร็จ, ผู้วิเศษ; โดยปริยายหมายความว่า ผู้ที่เก่งหรือชำนาญในทางใดทางหนึ่งเป็นพิเศษ เช่น เซียนการพนัน. (จ.).
 พจนานุกรมไทย

แน่

ว. แท้, จริง, ไม่เป็นอื่น, เช่น ทำแน่ ไปแน่; เก่ง, มีฝีมือดี, เช่น คนนี้มือแน่มาก.
 พจนานุกรมไทย

วิกรม

[วิกฺรม] ก. เก่งกล้า, ก้าวล่วงไปด้วยความกล้าหาญ, มีชัยชนะ. (ส. วิกฺรม; ป. วิกฺกม).
 พจนานุกรมไทย

สะอิ้ง

ว. อาการที่เดินเอวอ่อนไปอ่อนมา เช่น เดินสะอิ้ง. น. สายรัดเอว เป็นเครื่องประดับสำหรับผู้หญิง, สะเอ้ง ก็ว่า. (ไทยใหญ่ แอ้ง ว่า เอว).
 พจนานุกรมไทย

หนอน

[หฺนอน] น. ชื่อตัวอ่อนของแมลงหลายชนิดเมื่อฟักออกจากไข่ มีรูปร่างทรงกระบอกหรือรูปกรวย ลำตัวอ่อนนุ่มเป็นปล้อง เคลื่อนที่โดยการคืบคลานไป.
 พจนานุกรมไทย

จมูกข้าว

น. ส่วนปลายของเมล็ดข้าวที่ติดกับก้านดอก เป็นส่วนที่ต้นอ่อนงอก.
 พจนานุกรมไทย

ชวย

ก. พัดอ่อน ๆ, พัดเรื่อย ๆ, (ใช้แก่ลม).
 พจนานุกรมไทย

ดรุณ

น. เด็กรุ่น. ว. หนุ่ม, อ่อน, รุ่น. (ป., ส. ตรุณ).
 พจนานุกรมไทย

ดรุณี

น. เด็กหญิงรุ่น. ว. สาว, อ่อน, รุ่น. (ป., ส. ตรุณี).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด