ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ทำให้เรืออยู่ในแนว ไม่ให้หัวเรือส่ายไปมา.
น. เรือสำหรับลากจูงเรืออื่น.
ก. ถือท้ายเรือ.
(แบบ) น. เรือ. (ป.).
(กลอน) น. เรือ.
น. ดาดฟ้าเรือ.
น. เรือโป๊ะจ้าย.
ก. มีท้องเรือจมลึกลงไปในนํ้า เช่น เรือกินนํ้าตื้น เรือกินน้ำลึก.
น. ชื่อเรือชนิดหนึ่ง เช่น ถ้าทรงเรือแผงและเรือข้าวนกประพาสบัว. (ลัทธิ).
น. ไม้กระดานเรียบที่ประกบบนกราบเรือบางชนิด เช่น เรือเอี้ยมจุ๊น เรือโป๊ะจ้าย เรือกลไฟ สำหรับกันนํ้าเข้าเรือหรือเดินเลียบข้างเรือ.
น. เรียกเรือขุดชนิดเล็ก ลักษณะคล้ายเรือพายม้า แต่หัวจะเรียวเล็กกว่าเรือพายม้ามาก ว่า เรือหมู.
ก. แล่นไปทั่วร่างกาย เช่น ปีติซาบซ่าน.