ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ดู กาบ ๒.
(ปาก) น. ไม้ตะลุมพุก.
(ราชา) น. ไม้เกาหลัง.
น. ไม้ไผ่. (ข.).
น. ต้นไม้, หมู่ไม้.
น. ไม้ที่ตั้งเรียงกันอย่างลูกกรง.
ไม้เท้า, ไม้วา, ไม้วัด
เครื่องใช้ทั่วไป
ไม้เกาหลัง มีลักษณนามเป็น องค์
น. ไม้ชนิดหนึ่ง อยู่ทางแถบทะเล เปลือกเรียบ ๆ ใบคล้ายมะขวิด ไม้ใช้ทำฟืน. (พจน. ๒๔๙๓).
[-พฺราก] น. ไม้รวกหรือไม้ไผ่ที่เสี้ยมปลายให้แหลม ใช้สำหรับขุด เรียกว่า ไม้กำพราก.